W książce tej Adam Chmielewski interpretuje najnowsze wydarzenia polskiej i międzynarodowej polityki z perspektywy własnej, "konsekwentnie agonistycznej koncepcji społeczeństwa i polityki". Odnosząc się do problemów międzynarodowych wynikających z rozpadu dotychczasowego porządku globalnego twierdzi, że we współczesnym świecie, w którym z niezwykłą siłą zderzyły się dwie tendencje, globalizacyjna i partykularna, w centrum uwagi filozoficznej stanąć winna nie idea wolności, lecz idea jedności. Przez analogię do przeciwstawionych przez Isaiaha Berlina dwóch koncepcji wolności, negatywnej i pozytywnej, proponuje dwie koncepcje jedności: jedność narzuconego dogmatu i jedność negocjowanego kompromisu. Opowiadając się za drugim rozumieniem jedności politycznej argumentuje, że stwarza ono szansę na pogodzenie dążeń do zachowania społecznej stabilności z poszanowaniem dla indywidualnej wolności i człowieka.
